• Πέμπτη, Νοέμβριου 19th, 2009
Johnny’s got guts!
He dared to claim he was a better fiddle player than the devil himself.
The devil took the bet and promised to reward Johnny with a golden fiddle if he was truly better than he was, but he would – most definitely – take Johnny’s soul if he was to be proven less than his words!
Well, Johnny did get that fiddle of gold and he also got to keep his soul.
And – without a doubt – that was one hell of a soul!
Definitely worth keeping!
_______
Kevin reminded me of Johnny.
The crowd laughed when he told them what he was doing for a living…
“I’m a chicken catcher” he said.
And even the walls, in that room, laughed at him!
But he sure showed them!
Category: Thoughts
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
40 Responses
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 20:56
Αν και δέν είμαι ιδιαιτερα φίλος της country, ούτε γενικά της Αμερικανιάς, πρέπει να παραδεχτώ οτι το είπε καλά και με συναίσθημα, σαν να το έλεγε για πάρτη του και όχι για να κριθεί..
σε αυτό το σημείο, στάθηκα όταν κάποιος του είπε οτι είναι αυθεντικός..
κατά τα άλλα, το πρώτο βιντεάκι είχε πλάκα και το κομμάτι είναι σούπερ..
το θυμάμαι ακόμη με την ελληνική version απο τους modern fears (Αναμέτρηση).. http://www.youtube.com/watch?v=9TYiEOVpMpg
καλησπέρα σας
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 21:58
Ευρύνοε, κάτσε λίγο να συνέλθω από την… ελληνική version του τραγουδιού!!!
Δεν ξέρω κιόλας αν είσαι φαν… και να με συγχωρέσεις, αλλά πραγματικά χαίρομαι που μέχρι σήμερα δεν είχα ιδέα για την συγκεκριμένη… εκτέλεση!
Έμεινα άναυδη!!!
Ο Kevin ήταν πράγματι πολύ αυθεντικός και στο τέλος το πήρε το “χρυσό βιολί”! Ήρθε πρώτος στον διαγωνισμό.
Καλησπέρα!
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 22:34
μπράβο και έλεγα τι μου θυμίζει τι μου θυμίζει το πρώτο τραγούδι.
καλησπέρα σου.
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 23:04
Λιλιθακι μου!!! Δεν εχεις ιδεα ποσο αγαπαω το πρωτο τραγουδι….I was doing the fiddling dance….LOL οσο για το δευτερο μπραβο του!!!! Φιλια και καλησπερα….
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 23:13
basnia, ε… δεν το ξέρεις;
Αυτοί οι Αμερικάνοι όλο κλέβουν!
Μην περάσει ο διάολος από τα Πατήσια, πρέπει να περάσει κι’ από την Georgia!
Καλησπέρα!
Πέμπτη, 19. Νοέμβριου 2009 στις 23:18
Cassiel μου, έχουμε πολλή πλάκα!
Εγώ να δεις fiddling dance που έριξα την πρώτη φορά που το άκουσα!
Οι φίλοι μου ακόμα γελάνε!
Ήμουνα σίγουρη ότι θα σου άρεσε ο νεαρός… chicken catcher!
Ψυχή και συναίσθημα, ε;
Υπέροχος!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 08:37
Καλημέρα Λίλιθ μου!
Τι κάνεις σήμερα;
Όλα καλά;
Βλέπω ότι έχεις και χρόνο για σκέψεις….
Χμμ… δεν έπρεπε να κρατάς τσίλιες για τη μεταμόρφωση / μεταφόρτωση του σπιτιού σου; χαχαχαχαχαχα
Ο Kevin ΥΠΕΡΟΧΟΣ! Καταπληκτική ερμηνεία!
Φιλάκια!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 09:21
Καλημέρα Κοραλλένια μου!
Φυσικά και έχω χρόνο για σκέψεις!
Δε χρειάζεται να κρατάω τσίλιες για το σπιτάκι μου.
Το κάνει άλλος για μένα!
Απορώ που δεν τον συνάντησες στην είσοδο!
Χαχαχαχαχαχααααααα!!!
Χαίρομαι που σου άρεσε ο Kevin.
Ήταν φοβερό το πώς τους κόπηκε όλους το γέλιο όταν άρχισε να τραγουδά!
Φιλιά πολλά!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 10:38
Χαχαχαχαχα και πιστεύεις ότι με ένα doberman έχεις προστασία;
Πάω να κάνω πάρτυ! ΠΑΡΤΥ! ΠΑΡΤΥ!
Τουλάχιστον αν έβαζες αυτήν να φυλάει τσίλιες ίσως να σε προστάτευε λίγο από τον Mr Purple!!! Χαχαχαχαχα
http://stigmes.files.wordpress.com/2007/12/sexy-santa-claus.jpg
Όντως ερμηνεύει με την ψυχή του το τραγούδι!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 10:44
Κοραλλένια…
Δεν το θέλω καθόλου, αλλά θα αναγκαστώ να συμφωνήσω μαζί σου!
Νομίζω ότι η προστασία που εισηγείσαι, είναι σαφώς ανώτερη από αυτήν που έχω ήδη!
Θα λάβω τα μέτρα μου, ΑΜΕΣΑ!
Χαχαχαχαααααα!!!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 10:59
τι ωραίο!
(αν και όπως έχουμε ξαναπεί … η κάντρυ είναι η μουσική των Νοτίων, που καθόλου δεν συμπαθούμε… κου κλουξ κλαν!)
Ας είναι καλά η Ντόλυ Πάρτον!
(ά, καλάαα..) :Ρ
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 11:18
Αμάν βρε Μανιταράκι μου μ’ αυτή την ΚΚΚ!
Μα, σου μοιάζει ο Kevin για τέτοιο παιδί;;;
Ο Νότος βγάζει τα καλύτερα παιδιά
!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 14:12
Lilith μου είναι υπέροχος ο τρόπος που αντιπαραβάλλεις τις δύο ιστορίες. Έχεις απόλυτο δίκιο ο Kevin από περίγελο τη μια στιγμή μεταμορφώθηκε με τη μουσική του σε ένα όμορφο, ταλαντούχο, γλυκό άτομο. Με συγκίνησε πραγματικά η ιστορία του και τα δύο βίντεο. Να’σαι καλά!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 14:16
Κι όσο για το νότο των ΗΠΑ βγάζει φοβερές φωνές. Π.χ. Billy Ray Cyrus
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 19:56
Λιλιθακι μου!!! η Αληθεια ηταν οτι ειδα το πρωτο βιντεακι και τωρα μολις ειδα και το δευτερο!!!!!!!!!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Did he ever show them!!!! I think that Mr and Mrs Botox finally got an expression on their faces…..!!! Absolutely loved him, apart from the fact that I absolutely love this song!!! Φιλια!
Παρασκευή, 20. Νοέμβριου 2009 στις 20:05
Lilith – Korallenia,
…Για να επιλυθούν όλα τα προβλήματα μονομιάς και να επικρατήσει ειρήνη…
Από σοκολάτα παρακαλώ!
Και επειδή… θέλω πάντα να δίνω “επιλογές“…
Και για να μην παίρνω όλη την “δόξα” μόνος μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ στην… Jade που ήταν συνεχώς… δίπλα μου.
…Την καλησπέρα μου κυρίες μου.
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 00:52
Lilith μου ,οι δύο ιστορίες είναι πολύ γλυκές και διδακτικές
Το΄έχει αυτό η κάντρι ,μέσα απο τις ιστορίες περνάει κάποιο μήνυμα
Φιλιά πολλά!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 07:34
Λίλιθ….
Πάει έχασα και την τελευταία μου ελπίδα για συμπαράσταση και βοήθεια από τον Ος….
Ή σε αγαπάει πάρα πολύ (και χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό) ή μαγεύτηκε από τους φρουρούς που έβαλες να περιφρουρούν το σπιτάκι σου ο Πειρατής και μοιράζει σοκολάτες και τριαντάφυλλα και επιδιώκει ειρήνη…
Κάτι θα σκεφτώ…προς το παρόν απολαμβάνω ένα υπέροχο τσάι…και αγναντεύω την όμορφη μου πόλη μου που ακόμα κοιμάται…
Πολλά φιλιά!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 10:18
DaisyCrazy, χαίρομαι που βλέπεις την ομοιότητα που είδα κι’ εγώ ανάμεσα στις δύο ιστορίες. Την πρώτη φορά που είδα το βίντεο, συγκινήθηκα πολύ… Πιο πολύ για την αντιμετώπιση που είχε από τα “κοράκια” της πόλης και για το πώς αντιμετώπισε αυτός το “δούλεμα” που του έριξαν πριν αρχίσει να τραγουδάει. Τους χαμογελούσε καλοσυνάτα και το βλέμμα του ήταν εντελώς ατάραχο!
Όσο για τον Billy Ray Cirus…
Πολύ καλός!
Τελικά θα την πείσουμε τη Manitarius!
Χαχαχαχααα!!!
Φιλιά πολλά!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 10:24
Cassiel μου…
“Mr and Mrs Botox finally got an expression on their faces”!!!
Χαχαχαααααααα!!!
Πολύ καλό!
Νομίζω του αξίζουν συγχαρητήρια επειδή κατάφερε αυτό και μόνο!
Κι΄εγώ το λατρεύω το τραγούδι!
Garth Brooks… Lovely!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 10:31
Καπετάνιε μου, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω με σοκολάτες και λουλούδια αντί με εργαλεία… κατεδάφισης!
Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω και την Jade γι’ αυτό.
Σίγουρα το έβαλε το χεράκι της!
Thanks Jade!
Το “κέρασμα ειρήνης” σου, θα το τιμήσουμε όπως του αξίζει!
Σ’ ευχαριστούμε πολύ!
Φιλιά πολλά!!!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 10:33
Greek Rose μου, “διδακτικές”… ναι, έχεις δίκιο.
Ως πρως τον διάβολο περισσότερο…
Don’t mess with country boys!!!
Χαχαχαχαχαααα!!!
Φιλιά πολλά!
Καλημέρα!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 10:38
Korallenia…
Αχαχαχααααααα!!!
I suppose i should thank my lucky stars!!!
Φτηνά τη γλύτωσα…!!!
Η ειρωνία είναι ότι, μάλλον σε σένα το οφείλω και στην ιδέα που είχες να βάλω… καλύτερο security!
Άντε… πάμε τώρα να πιούμε το τσάι μας και να φάμε και τις πειρατικές σοκολατένιες γόβες και μη μου το παίζεις ανώτερη!
Δε θ’ αργήσει να κάνει την εμφάνισή της η αυθεντική Κοραλλένια και τότε ποιος με σώζει!!!
Φιλιά πολλά!!!
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 12:15
θέλω να έρθω σε επαφή μαζί σας
αλλά δεν έχω τη δυνατότητα
το μυαλό μου χοροπηδάει
σα παρδαλό κατσίκι
σαν χορδές του ritchie Blackmore
Δε διάβασα το κείμενό σου
Ήθελα πολύ όμως να σου πω καλημέρα
Σαββάτο, 21. Νοέμβριου 2009 στις 12:38
Αχαχαχαχαααααα!!!
Happypepper… και η “καλημέρα” μια χαρά είναι!
Μόλις ηρεμήσουν οι… χορδές του Blackmore, τα ξαναλέμε.
Καλημέραααααααα!!!
Κυριακή, 22. Νοέμβριου 2009 στις 13:21
Κοραλλένια,
Καταρχήν, όταν είδα το περσινό δώρο μου, σταμάτησα οποιαδήποτε σκέψη πάνω στα γήινα και έγινα πάλι… παιδί, να περιμένω δίπλα στο τζάκι για τον Άγιο Βασίλη ξανά.
Από την άλλη, σιγά μην νοιαστώ.
Εδώ μαζεύω θησαυρούς και θησαυρούς.
Νομίζεις ότι θα κάνω πίσω στην αντιπροσωπεία της Cadbury;
Μπάααα….
Έχω σκοπό να ανέβω πολύ… ψηλά εγώ!!!
Μπούχαχαχαχαααα
Από την άλλη, οι πειρατίνες δεν είναι ανάγκη να νοιάζονται για τίποτα.
Έχουμε όλα τα καλά του κόσμου.
Εύκολα μπορώ να “ανοίξω” ένα κατάστημα Cadbury.
Μπούχαχαχααααα
bb
Κυριακή, 22. Νοέμβριου 2009 στις 16:02
Θα συμφωνήσω μαζί σου για την Ελληνική version , ειναι πολύ καλή.
Οσο για τον Kevin, Καταπληκτικός και καθ όλα αυθεντικός !!!!
Υπέροχη αυτη η country… Με μιαν κιθάρα μόνο και σε απογιώνει…
Καλό υπόλοιπο Κυριακής
Αρης
Κυριακή, 22. Νοέμβριου 2009 στις 19:51
Άρη μου, νομίζω ότι δεν κατάλαβες καλά την άποψή μου για την ελληνική version. Κάθε άλλο παρά καλή πιστεύω ότι είναι!
Κάποια πράγματα, κάποιοι άνθρωποι, οφείλουν να τα παρατούν στην ησυχία τους!
Το θυμάμαι ότι αρέσει και σε σένα η country.
Ο Kevin… φαίνεται ότι η ψυχή του είναι ανέγκιχτη από τις κακίες, τις μικρότητες, τους ανταγωνισμούς και τους εγωισμούς που αποκτούν – θέλουν δεν θέλουν – οι άνθρωποι στις πόλεις.
Κι’ αυτό φαίνεται στο τραγούδι του.
Φιλιά και καλό σου βράδυ!
Κυριακή, 22. Νοέμβριου 2009 στις 23:16
Πολύ ωραία τραγούδια, ειδικά το δεύτερο.Για μένα …επιμορφωτικά μια και δεν ξέρω πολλά από αυτό το είδος.Όμορφο είναι, ό,τι έχει κιθάρα μου ακούγεται πάντα καλό.
Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα.
Δευτέρα, 23. Νοέμβριου 2009 στις 13:40
Δυστυχώς δεν έχω ηχεία εδώ στο γραφείο για ν’ακούσω τις μουσικές, θα προσπαθήσω να μπω κι απ’το σπίτι! Η ιστορία όμως πολύ διδακτική, όπως όλες οι παρόμοιες ιστορίες τύπου “Δαβίδ και Γολιάθ”…
Φιλάκια Λίλιθ μου, καλή μας βδομάδα!
Δευτέρα, 23. Νοέμβριου 2009 στις 20:56
Αν και δεν συμπαθώ ιδιαίτερα τη country- τη βρίσκω λίγο μονότονη- με τη κιθάρα νομίζω οτι π παίρνει ένα άλλο χρώμα, πολύ πιο γλυκο. όμορφος ο συνδιασμός των δύο βίντεο.
Τρίτη, 24. Νοέμβριου 2009 στις 13:01
Χαίρομαι που σου άρεσαν, Ερατώ μου.
Κι’ εγώ έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία σε ό,τι έχει κιθάρα.
Φιλιά πολλά!
Τρίτη, 24. Νοέμβριου 2009 στις 13:09
Μαρία μου,
“Δαβίδ και Γολιάθ”. Πολύ σωστά το είπες!
Και από τότε μέχρι σήμερα, ο Γολιάθ κάνει πάντα το ίδιο λάθος…
Υποτιμά τον Δαβίδ!
Φιλιά πολλά!
Τρίτη, 24. Νοέμβριου 2009 στις 13:15
Λεοντόκαρδε, επειδή δεν είμαι τυφλή φαν κανενός είδους μουσικής, στην country (όπως και στα υπόλοιπα), ακούω επιλεκτικά μόνο κομμάτια που καταφέρνουν να μου “πουν” κάτι.
Τώρα που το σκέφτομαι… και με τους ανθρώπους το ίδιο κάνω!
Χαχαχαχαχαααααα!!!
Έχεις δίκιο για την κιθάρα. Πάντα είναι η τέλεια συνοδεία για συναισθήματα που τους αρέσει να εκφράζονται με αμεσότητα και απλότητα.
Καλό μεσημέρι!
Τετάρτη, 25. Νοέμβριου 2009 στις 19:09
Αν είναι Πειρατή μου να ασχοληθείς με αντιπροσωπεία σοκολάτας…θα προτιμούσα neuhaus!
http://i.pbase.com/u44/tum_t/upload/33673898.Brussels_Belgium6.jpg
Άντε καλές δουλειές! Φυσικά και η Godiva είναι αγαπημένη μου γεύση…
http://www.gifttree.com/images/super/6534b_Neuhaus-Chocolates-and-Champagne.jpg
….στην υγειά μας!
Πολλά φιλιά!
Λίλιθ μου καλημέρα!
Σαββάτο, 28. Νοέμβριου 2009 στις 11:25
Πολύ σωστές βρίσκω τις προτάσεις σου προς τον πειρατή, Κοραλλένια μου!
Πάντως, όποιο μαγαζί με σοκολάτες και αν… ανοίξει, πιστεύω ότι ξέρει τώρα πια πού ν’ αφήσει τα “λάφυρα”!
Φιλιά πολλά!
Τρίτη, 1. Δεκεμβρίου 2009 στις 17:35
Lilith,
Ήρθε ο χειμώνας!
Καλό μήνα να έχεις με πολλές όμορφες και ξεχωριστές στιγμές!
Πολλά φιλιά!
ΥΓ : δεν άλλαξες το φθινόπωρο!
Τετάρτη, 2. Δεκεμβρίου 2009 στις 08:40
Κοραλλένια μου, θυμήθηκα να βάλω χειμωνιάτικο theme στο κινητό μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι το season widget στο blog μου, αυτή τη φορά, το ξέχασα εντελώς!
Thanks for the reminded!
Really!
Να’ σαι καλά και να περάσεις έναν υπέροχο Δεκέμβρη!
Δυστυχώς, μόνο ένα μήνα κρατάει το παραμύθι…
Ας το ζήσουμε.
Φιλιά πολλά!
Κυριακή, 6. Δεκεμβρίου 2009 στις 03:48
Ελπίζω… τον Άη βασίλη να μην το ξεχάσουμε, ε;
Αλήθεια… αυτό είναι καινούριο post, ή το ίδιο το παλιό;
χίχίχί
Λουλουδάκι ჱܓ
Καλημέρα και καλή Κυριακή
Κυριακή, 6. Δεκεμβρίου 2009 στις 09:47
Καπετάνιε, εκτός από πειρατής είσαι και η φωνή της συνείδησής μου, ε;
Να σου πω την αλήθεια, έτσι όπως πάω, πολύ πιθανόν να ξεχάσω και τον Άη Βασίλη… εκτός κι αν με βαρέσει με τον σάκο του στο κεφάλι και συνέλθω!
Χαχαχααα!!!
Σ’ ευχαριστώ πολύ για το λουλουδάκι…
.
Πανέμορφο!
Πάω να το βάλω στο νερό
Φιλιά κυριακάτικα!